De discussie over hernieuwbare energie is vrijwel volledig gericht op de productie van elektriciteit. Maar de energie die we het meest nodig hebben, is warmte. Om industriële processen aan te drijven – zoals het maken van chemicaliën, het produceren van metalen of het vervaardigen van microchips – hebben we een hernieuwbare bron van thermische energie nodig. Al dan niet geconcentreerd zonlicht kan een oplossing zijn. Alle industriële activiteit – inclusief de fabricatie van zonnepanelen en windturbines – zou kunnen gebeuren door middel van spiegels en zonlicht.
——————————————————————————————————–
|
// http://pagead2.googlesyndication.com/pagead/show_ads.js // http://pagead2.googlesyndication.com/pagead/show_ads.js |
——————————————————————————————————–
Thermische energie maakt een belangrijk deel uit van het totale energieverbruik. Koken, ruimteverwarming en warm water domineren het energieverbruik thuis. In Europa zijn deze activiteiten goed voor 89 procent van het totale energieverbruik door huishoudens. Thermische energie domineert ook het industriële energieverbruik. In Europa is 67 procent van het energieverbruik in de industrie warmte. Wereldwijd ligt dat percentage wellicht nog een stuk hoger, aangezien veel energie-intensieve industrie naar lageloonlanden is verhuisd.
Zonnepanelen en windturbines produceren geen thermische energie
Het belang van warmte in de totale energieconsumptie zien we niet bij onze inspanningen om de energieproductie te verduurzamen. Die zijn bijna uitsluitend gericht op hernieuwbare elektriciteitsproductie door middel van zonnepanelen en windturbines. Hoewel het perfect mogelijk is om elektriciteit om te zetten in warmte, zoals in het geval van een elektrische verwarming of een elektrisch fornuis, is dat een zeer inefficiënt proces.
Er wordt vaak verondersteld dat onze energieproblemen zijn opgelost als hernieuwbare energie ‘netpariteit‘ bereikt – het moment dat hernieuwbare energie elektriciteit kan opwekken aan dezelfde prijs als fossiele brandstoffen. Maar om echt te kunnen concurreren met fossiele brandstoffen, moet hernieuwbare energie ook ‘thermische pariteit’ bereiken.
Hoewel het vandaag op goede locaties economisch rendabel is om elektriciteit te produceren met zonnepanelen of windturbines in plaats van met steenkool of aardgas, blijft het nog altijd aanzienlijk goedkoper om warmte te produceren met olie, aardgas of steenkool dan met een windturbine of een zonnepaneel. Dat komt omdat het 2 tot 3 kWh fossiele energie kost om 1 kWh elektriciteit te produceren, dus als we warmte nodig hebben is het tenminste 2 tot 3 keer goedkoper om fossiele brandstoffen op te stoken in plaats van een hernieuwbare energiebron te gebruiken die netpariteit heeft bereikt.
De productie van zonnepanelen en windturbines vereist thermische energie
Dat betekent dat windturbines en zonnepanelen twee tot drie keer goedkoper moeten worden dan vandaag opdat ze thermische pariteit zouden bereiken met fossiele brandstoffen. Dat klinkt niet zo onrealistisch, vooral als je verwacht dat fossiele brandstoffen in prijs zullen stijgen. Maar die vlieger gaat niet op. Hernieuwbare energiebronnen zoals zonnepanelen of windturbines zijn fundamenteel afhankelijk van een constante input van fossiele brandstoffen.
——————————————————————————————————–
Je zal geen enkele fabriek vinden waar zonnepanelen of windturbines worden geproduceerd met energie afkomstig van zonnepanelen of windturbines, omdat het bijzonder inefficiënt is (en dus bijzonder duur) om elektriciteit om te zetten in warmte
——————————————————————————————————–
Zonnepanelen en windturbines hebben geen fossiele brandstof nodig tijdens de gebruiksfase, maar het kost wel fossiele brandstoffen om ze te produceren. Je zal geen enkele fabriek vinden waar zonnepanelen of windturbines worden geproduceerd met energie afkomstig van zonnepanelen of windturbines. Waarom niet? Omdat het bijzonder inefficiënt is (en dus bijzonder duur) om elektriciteit om te zetten in warmte. En wat je vooral nodig hebt voor de productie van zonnepanelen en windturbines is nu net thermische energie, bijvoorbeeld voor de productie van staal en silicium. Dat betekent dat hogere prijzen voor fossiele brandstoffen ook een negatieve invloed hebben op de productiekosten van windturbines en zonnepanelen.
Hetzelfde geldt voor batterijen, die een essentieel onderdeel vormen van elektrische auto’s en opslag van duurzaam opgewekte elektriciteit, en voor veel andere ecotechnologie zoals LED’s, warmtepompen en fietsen.
Die vereisen in de eerste plaats warmte voor de productie ervan, en die warmte kan op zijn minst twee tot drie keer goedkoper geleverd worden door fossiele brandstoffen dan door het gebruik van windturbines of zonnepanelen (goedkope elektriciteit van waterkrachtcentrales is ook een optie, maar het potentieel daarvan is beperkt).
Dit is een fundamenteel probleem, aangezien we om de 20 tot 30 jaar nieuwe windturbines en zonnepanelen moeten produceren, en om de 5 tot 10 jaar nieuwe batterijen.
Hernieuwbare bron van warmte
Het ontbrekende element in onze duurzame energie strategie is een hernieuwbare bron van thermische energie. Geothermische energie produceert warmte, maar het grootschalig gebruik ervan is beperkt tot vulkanische regio’s. Biomassa is een andere optie, maar die stoot op een groot aantal bezwaren. Als we zouden proberen om een betekenisvol deel van de warmtebehoefte te leveren door het opstoken van hout en andere biomassa, dan zullen we snel op de grenzen stoten van wat de planeet kan produceren. Er blijft slechts één bron van thermische energie over, maar het is een krachtige en onuitputtelijke bron: de zon.
We beschouwen zonne-energie doorgaans als een manier om elektriciteit op te wekken, met behulp van fotovoltaïsche zonnepanelen of thermische zonnecentrales in de woestijn. Maar zonne-energie kan ook rechtstreeks worden aangewend, zonder elektriciteit te produceren – net zoals wind. Het verschil is dat het rechtstreekse gebruik van windenergie (door een windmolen in plaats van een windturbine) mechanische energie oplevert, terwijl het rechtstreekse gebruik van zonne-energie thermische energie produceert – en daar zijn we naar op zoek.
Thermische zonne-energie kan op twee manieren worden geproduceerd: door het gebruik van vlakkeplaatcollectoren en vacuümbuissystemen (de zogenaamde “zonneboilers”), die zonnestraling uit alle richtingen opnemen en temperaturen kunnen bereiken van 120 °C , of door middel van geconcentreerde collectoren, die de zon volgen, het zonlicht concentreren, en veel hogere temperaturen halen. Dit kunnen parabolische trogspiegels, parabolische schotels, zonnetorens of lineaire Fresnel collectoren zijn. Bijna al deze technologie werd ontwikkeld eind negentiende en begin twintigste eeuw.
Thermische zonne-energie: elektriciteit of warmte?
De technologie is beschikbaar, maar het probleem is dat we ze gebruiken voor de verkeerde doeleinden. De thermische zonnecentrales die staan opgesteld in woestijnen, zetten zonnewarmte om in stoom (via een stoomketel) die vervolgens wordt omgezet in elektriciteit (via een stoomturbine die een elektrische generator aandrijft). Dit proces is even inefficiënt als het omzetten van elektriciteit in thermische energie, omdat twee derde van de energie tijdens het omzettingsproces van stoom naar elektriciteit verloren gaat. Dit is één van de belangrijkste redenen waarom het gebruik van zonnewarmte voor elektriciteitsproductie alleen maar rendabel is in woestijngebieden.
——————————————————————————————————–
Als we thermische zonnecentrales zouden gebruiken voor het opwekken van thermische energie in plaats van het omzetten van die thermische energie in elektriciteit, dan zouden ze ook rendabel zijn in minder zonnige gebieden
——————————————————————————————————–
Als we dezelfde installaties zouden gebruiken voor het opwekken van thermische energie in plaats van het omzetten van thermische energie in elektriciteit, dan zouden ze energie kunnen leveren die drie keer goedkoper is. Daarmee zouden die centrales ook rendabel kunnen zijn in minder zonnige gebieden.
Het cruciale verschil tussen thermische zonnecentrales die elektriciteit leveren en andere hernieuwbare energiecentrales die elektriciteit produceren, is dat thermische zonnecentrales beginnen met het opwekken van thermische energie. Dus, tegengesteld aan andere hernieuwbare energiecentrales, is de kost van de technologie voor het opwekken van thermische energie veel lager dan de kost van elektriciteitsproductie, zodat ze kan concurreren met fossiele brandstoffen voor het opwekken van thermische energie.
Zonneboilers
Dit wordt duidelijk als je kijkt naar zonneboilers, die gebruikt worden in huishoudens voor het verwarmen van water en (in mindere mate) het verwarmen van gebouwen. Deze technologie wordt gebruikt zonder omzetverliezen en is kosteneffectief in vergelijking met fossiele brandstoffen zowat overal op aarde. Volgens de meest recente update (2011) van het Solar Heating and Cooling Programme van het Internationale Energie Agentschap (IEA – SHC), is zonnewarmte nu de op één na belangrijkste duurzame energiebron na wind. Ze is veel belangrijker dan fotovoltaïsche zonne-energie of thermissche zonnecentrales in woestijnen, die nauwelijks een verschil maken.
Bijna 60 procent van deze capaciteit staat opgesteld in China, ongeveer 20 procent staat in Europa. Zweden, Denemarken, Spanje, Duitsland en Oostenrijk hebben de meest ontwikkelde markten voor toepassingen van zonnewarmte, inclusief grootschalige centrales voor districtverwarming en een klein maar groeiend aantal installaties voor koeling (zonnewarmte gecombineerd met absorptiekoeling).
Het potentieel van zonnewarmte voor industriële processen
Het gebruik van zonnewarmte voor huishoudelijk gebruik moet uiteraard verder worden aangemoedigd, en het potentieel ervan is bijzonder groot. Maar er is nog veel meer mogelijk. Volgens een onderzoek uit 2008, dat de situatie in Europa analyseert, is het potentieel van zonnewarmte in de industrie nog groter dan in de huishoudelijke sector. Zowat 30 procent van de warmtevraag in de Europese industrie betreft temperaturen beneden de 100 °C, die perfect geleverd kunnen worden door commercieel verkrijgbare vlakkeplaatcollectoren (tot 80 °C) en vacuümbuissystemen (tot 120 °C) die nu worden gebruikt voor private woningen.
——————————————————————————————————–
Bijna 40 procent van de totale energievraag in de Europese industrie kan worden geleverd door een commercieel verkrijgbare en rendabele technologie die gebruik maakt van een onuitputtelijke hernieuwbare energiebron
——————————————————————————————————–
Nog eens 27 procent van de warmtevraag in de industrie betreft temperaturen tussen 100 en 400 °C, die geleverd kunnen worden door ofwel verbeterde versies van deze collectoren (tot 160 °C, zie dit document) of door de commercieel verkrijgbare geconcentreerde zonnecollectoren die nu meestal worden gebruikt voor elektriciteitsproductie: parabolische troggen, parabolische schotels, zonneschoorstenen en de recenter ontwikkelde lineaire Fresnel collectoren.
Dat betekent dat tenminste 57 procent van de warmtevraag in de Europese industrie (of bijna 40 procent van de totale energievraag in de Europese industrie) kan worden geleverd door een commercieel verkrijgbare en rendabele technologie die gebruik maakt van een onuitputtelijke hernieuwbare energiebron die geen enkel ecologisch of maatschappelijk nadeel met zich meebrengt. De investeringskosten (en de geïnvesteerde energie) daarvan zouden veel lager zijn dan het vervangen van een vergelijkbare hoeveelheid fossiele brandstoffen door windturbines en zonnepanelen.
Zonnewarmte in industriële processen: bestaande installaties
Voor industriële processen die lage of middelmatige temperaturen vereisen, kan zonnewarmte op verschillende manieren worden ingezet. Ze kan warm water leveren voor processen zoals het schoonmaken van glazen flessen of voor het uitvoeren van chemische processen. Ze kan hete lucht leveren om te drogen en te bakken, zoals in de voedsel- en papierindustrie. Zonnewarmte kan ook stoom leveren voor de bestaande stoomdistributienetwerken die op grote schaal worden ingezet in de industrie. Bij al deze toepassingen blijven de bestaande machines en infrastructuur in gebruik. Alleen de energiebron wordt vervangen.
Een aantal fabrikanten is gestart met het promoten van hun zonnecollectoren voor het leveren van thermische energie voor industriële processen, naast het gebruik ervan als opwekker van elektriciteit. Voorbeelden zijn Sopogy (een Hawaiiaans bedrijf dat modulaire parabolische troggespiegels verkoopt – illustratie hierboven), de Solar Power group (een Duits bedrijf dat in België ontwikkelde lineaire fresnel collectoren aanbiedt) en HelioDynamics (een Amerikaanse firma die soortgelijke technologie levert – illustratie hieronder).
Installaties voor het gebruik van zonnewarmte in de industrie zijn erg zeldzaam, maar ze bestaan. De Duitse fabrikant van verwarmingssystemen Viessmann installeerde 260 m2 zelf geproduceerde vlakkeplaatcollectoren op het dak van een fabriek in Frankrijk om warm water te leveren voor een chemisch proces, een eerste stap in de richting van het produceren van hernieuwbare energiebronnen gebruik makend van hernieuwbare energiebronnen.
Een thermische zonnecentrale gebaseerd op 1.900m2 parabolische trogspiegels levert stoom voor een farmaceutische fabriek in Egypte. Een soortgelijke installatie werd in gebruik genomen door een zuivelfabriek in Griekenland. Een voedselverwerkingsbedrijf in Californië gebruikt 5.000m2 parabolische troggen voor de productie van stoom voor het productieproces.
——————————————————————————————————–
Bij temperaturen onder de 400 °C kan de bestaande infrastructuur voor het transport van warmte gebruikt worden. Alleen de energiebron wordt vervangen.
——————————————————————————————————–
Een Indisch parabolisch systeem genaamd ARUN – een combinatie van een parabolische schotel en een Fresnel concentrator die temperaturen levert van 80 tot 400 °C – werd in zes industrieën geinstalleerd, van een zuivelfabriek tot een autofabrikant. India heeft ook verschillende grootkeukens die werken op zonnewarmte, waarvan de grootste bestaat uit 84 parabolische schotels en tot 38.500 maaltijden per dag kan klaarmaken. De tot nu toe grootste toepassing van zonnewarmte is gerealiseerd in China, waar recent een installatie van 13.000 m2 op het dak van een textielfabriek werd geplaatst voor het leveren van warmte voor een verfproces. Nieuwe toepassingen van zonnewarmte in de industrie worden bijgehouden door de Global Solar Thermal Energy Council.
Hernieuwbare energiebronnen produceren hernieuwbare energiebronnen
De overblijvende warmtevraag in de Europese industrie betreft temperaturen boven de 400 °C. Dit zijn veel van de industriële processen die we nodig hebben voor het fabriceren van hernieuwbare energiecentrales (zonnepanelen, windturbines en zonnecollectoren), alsook voor de meeste andere duurzame technologieën (Led’s, batterijen, fietsen). Voorbeelden zijn de productie van glas (1.575 °C) en cement (1.450 °C), het recycleren van aluminium (660 °C) en staal (1.520 °C), de productie van staal (1.800 °C) en aluminium (2.000 °C) uit ertsen, het bakken van keramiek (1.000 tot 1.400 °C) en de productie van silicium voor microchips en zonnecellen (1.900 °C).
——————————————————————————————————–
Zonne-ovens kunnen temperaturen bereiken van 3.500 °C, voldoende voor de productie van microchips, zonnecellen, koolstof nanobuisjes, waterstof en alle metalen
——————————————————————————————————–
Deze temperaturen kunnen zonder problemen geleverd worden door zonnecollectoren. Lineaire reflectoren (parabolische trogspiegels en lineaire Fresnel concentratoren) zijn beperkt tot temperaturen van ongeveer 400 °C, maar reflectoren die het zonlicht in een punt concentreren, kunnen veel hogere temperaturen bereiken. Dit zijn parabolische schotels, zonnetorens en zonne-ovens – die in feite een combinatie zijn van parabolische schotels en zonnetorens.
Zonne-ovens kunnen temperaturen bereiken van 3.500 °C, voldoende voor de productie van microchips, zonnecellen, koolstof nanobuisjes, waterstof en alle metalen (inclusief wolfraam, dat een smeltpunt heeft van 3.400 °C). Deze temperaturen kunnen worden geleverd in een paar seconden – zie bijvoorbeeld deze korte video van het smelten van metaal in een zonne-oven. De krachtigste zonne-oven is die in Odeillo in Frankrijk, gebouwd in 1970, die het zonlicht met een factor 10.000 concentreert en een thermisch vermogen levert van 1 megawatt (foto hierboven).
Meer dan 60 spiegels (er is er slechts één te zien op de foto hierboven, in de rechterbenedenhoek) richten de zonnestralen op een gigantische parabolische spiegel van meer dan 1.800 vierkante meter, vanwaar ze geconcentreerd worden op een brandpunt met een diameter van slechts 40 centimeter in de toren die ervoor staat. Er staat een soortgelijke zonne-oven in Oezbekistan, maar die is iets minder krachtig omwille van de wat lagere zonne-instensiteit in de regio. De foto hieronder toont deze zonne-oven in actie bij het smelten van aluminium.
Het is echter niet nodig om een enorme installatie te bouwen voor het verkrijgen van zo’n hoge temperaturen. Er zijn veel kleinere zonne-ovens gebouwd, die vaak slechts één spiegel gebruiken om het zonlicht op de parabolische schotel te richten. Ze behalen gelijkaardige of slechts iets lagere temperaturen (meestal tussen de 1.500 en 3.000 °C) dan de reuzen die hierboven staan afgebeeld, maar hun vermogen is wel een stuk kleiner (meestal tussen de 15 en 60 kW). Ze kunnen dezelfde processen uitvoeren als de grote installaties, maar met kleinere hoeveelheden materiaal of chemicaliën.
Voorbeelden van kleinere zonne-ovens zijn die in het Paul Sherrer Instituut in Zwitserland (foto hierboven), het National renewable Energies Laboratorium in de VS, het German Aerospace Center in Duitsland, het Plataforma Solar de Almería in Spanje en het Weizmann Instituut in Israel (geen parabolische spiegel maar een zonnetoren). Hun concentratie-ratio bedraagt tussen de 4.000 en 10.000. De temperatuur van een geconcentreerde zonnecollector is afhankelijk van de concentratie-ratio, terwijl het vermogen afhankelijk is van de grootte en de efficiëntie (die op haar beurt grotendeels bepaald wordt door de temperatuur).
Zonne-energie verbetert productkwaliteit
Zonne-ovens hebben niet alleen het potentieel om fossiele brandstoffen te vervangen voor de energie-intensieve productie van consutructiematerialen, chemicaliën en hoogtechnologische producten zoals microchips en zonnecellen, maar ze bieden ook bijkomende voordelen omwille van hun pure verbranding. Een onderzoek uit 1999 beschrijft de productie van zonnecellen gebruikmakend van een zonne-oven, en besluit dat:
“solar furnace processing of silicon solar cells has the potential to improve cell efficiency, reduce cell fabrication costs, and also be an environmentally friendly manufacturing method. We have also demonstrated that a solar furnace can be used to achieve solid-phase crystallization of amorphous silicon at very high speed”.
In tegenstelling tot het gebruik van zonne-energie voor industriële processen bij lagere temperaturen, waar alleen de energiebron vervangen wordt en de bestaande machines en infrastructuur in dienst blijven, is er bij hogere temperaturen vaak nieuwe technologie nodig. Ovens moeten herbouwd worden om op geconcentreerde zonnewarmte te kunnen werken. Het Paul Sherrer Instituut in Zwitserland ontwierp verschillende industriële kalk- en cementovens op zonne-energie (pdf), en een onderzoek kwam tot de conclusie dat ze mits verdere technologische verbeteringen economisch rendabel kunnen zijn (pdf) in vergelijking met ovens op fossiele brandstoffen. Opnieuw bleek dat de kwaliteit van het product verbeterd werd door het gebruik van zonnewarmte, omdat er geen schadelijke bijproducten vrijkomen tijdens het verbrandingsproces.
——————————————————————————————————–
Omdat zonne-ovens alle materialen kunnen produceren die nodig zijn om meer zonne-ovens te bouwen, zouden ze zelfs zonder verdere technologische verbeteringen rendabel kunnen worden als de prijs van fossiele brandstoffen stijgt.
——————————————————————————————————–
Hoewel de bestaande zonne-ovens bewijzen dat ze in principe alles kunnen produceren door het gebruik van geconcentreerde zonlicht in plaats van fossiele brandstoffen, is dit nog niet mogelijk op een economisch rendabele manier (lees: het is goedkoper om fossiele brandstoffen te gebruiken). Maar omdat zonne-ovens in principe alle materialen kunnen produceren die nodig zijn om meer zonne-ovens te bouwen, zouden ze zelfs zonder verdere technologische verbeteringen rendabel kunnen worden als de prijs van fossiele brandstoffen stijgt.
Opslag van zonne-energie
Hoe kan je fabrieken op zonlicht laten draaien als je energiebron niet altijd aanwezig is? De beschikbaarheid van zonlicht varieert doorheen de dag en doorheen de seizoenen, en ’s nachts is er helemaal geen zon. Daar komt nog bij dat geconcentreerde zonne-energie enkel werkt bij een onbewolkte hemel. Telkens er een wolk voor de zon schuift, stopt de energieproductie (dat is niet zo bij vlakkeplaatcollectoren en voor zonnepanelen, waar de energieproductie weliswaar daalt maar niet stopt).
Dit doet twee vragen rijzen. Sommige industriële processen kunnen prima werken met een onderbroken toevoer van energie, maar hoe garandeer je een ononderbroken toevoer van energie naar een proces dat dit vereist? En wat doe je als er een week lang geen direct zonlicht is?
——————————————————————————————————–
Het opslaan van warmte is veel goedkoper en efficiënter dan het opslaan van elektriciteit.
——————————————————————————————————–
Er zijn drie manieren om de wispelturigheid van zonlicht op te vangen. De eerste oplossing is het ontwerpen van hybride systemen: het laten samenwerken van zonne-energie en al bestaande energiebronnen. Dit is hoe de meeste zonnecentrales in de woestijn nu werken. In dit scenario, dat een oplossing brengt voor zowel opslag op lange als op korte termijn, worden industriële processen aangedreven door zonne-energie wanneer de zon schijnt. Als dat niet zo is, wordt zonlicht onmiddelijk vervangen door fossiele brandstoffen of elektriciteit. Het is geen ideale oplossing, maar er zou niettemin heel veel energie bespaard kunnen worden. En we hebben er geen nieuwe technologie voor nodig.
Een tweede strategie is het opslaan van zonne-energie, zodat ze vervolgens gebruikt kan worden voor het uitvlakken van industriële processen (analoog aan een vliegwiel voor het uitvlakken van mechanische processen – zie het artikel over energiefietsen) en om de energietoevoer te verzekeren op bewolkte dagen en ’s nachts. Het opslaan van warmte is veel goedkoper en efficiënter dan het opslaan van elektriciteit.
De meest lowtech manier is het opslaan van warmte in een goed geïsoleerd warmte-reservoir (zoals het zwembad van Kees van der Geer). Het nadeel is dat je veel plaats nodig hebt, al is dat voor industriële toepassingen minder vaak een probleem dan voor huishoudelijk gebruik. Een tweede nadeel is dat opslag van water alleen werkt tot een temperatuur van 100 °C. Er bestaan technieken om hitte op te slaan bij hogere temperaturen en op een compactere manier, bijvoorbeeld door middel van het gebruik van keramiek, bepaalde zouten of olie. Deze opslagmethoden worden al toegepast bij enkele zonnecentrales die elektriciteit leveren, maar ze zouden nog efficienter zijn als ze in een louter thermisch systeem gebruikt zouden worden.
Het opslaan van werk in plaats van energie
De derde manier om de wispelturigheid van zonne-energie op te vangen is het opslaan van werk in plaats van energie. We laten onze fabrieken draaien als de zon schijnt, en alleen maar als de zon schijnt. Net zoals we wachten op een zonnige dag om de was buiten te hangen, zouden we kunnen wachten op een zonnige dag voor het bakken van stenen, het recycleren van metaal of het produceren van smartphones. Industriële productie zou geconcentreerd zijn in de zomermaanden. Natuurlijk betalen we daar een prijs voor: de industriële productie zou lager zijn. Maar gezien het feit dat onze problemen op het vlak van milieu en energie grotendeels veroorzaakt worden door overproductie en oversconcumptie van goederen, is dit niet zo vergezocht als het lijkt.
——————————————————————————————————–
We kunnen beter onze fabrieken naar zonnige regio’s verplaatsen, in plaats van onze elektriciteitscentrales
——————————————————————————————————–
Het combineren van al deze strategieën kan ook. In dat scenario laten we een deel van onze fabrieken alleen maar draaien als de zon schijnt (en als de wind waait), gebruik makend van warmte-opslag, fossiele brandstoffen, biomassa of elektriciteit om industriële processen uit te vlakken als dat nodig is. Kritische goederen kunnen continu geproduceerd worden door het combineren van zonne-energie en warmteopslag, biomassa, elektriciteit of fossiele brandstoffen.
Natuurlijk zijn niet alle klimaten gezegend met genoeg zon om de hele industrie op zonne-energie te laten draaien. Maar aangezien vele mensen nu praten over het uitbesteden van onze elektriciteitsproductie naar woestijngebieden, kunnen we ook overwegen om onze fabrieken te verplaatsen naar regio’s waar er zon genoeg is. Het is veel efficiënter om afgewerkte producten over lange afstanden te transporteren dan elektriciteit.
Kris De Decker
Bronnen en meer informatie:
- The thermal problem and the solar (thermal) solution, Eerik Wissenz, 2011.
- Concentrating Solar Concentrators op de “Build it Solar” website. Veel links naar doe-het-zelf projecten. Dank aan Paul Nash.
- High temperature solar collectors, Robert Pitz-Paal, in ‘Solar Energy Conversion and Photoenergy Systems’.
- Direct Use of the Sun’s Energy
, Farrington Daniels, 1964.
- Task 33 – Solar heat for industrial processes, Solar Heating and Cooling Programme, International Energy Agency.
- Potential for Solar Heat in Industrial Processes (pdf), Claudia Vannoni, Riccardo Battisti and Serena Drigo, Task 33
- Process Heat Collectors – state of the art within task 33/IV (pdf), Werner Weiss and Matthias Rommel
- Solar thermochemical process technology, Aldo Steinfeld & Robert Palumbo, 2001
- Solar Heat Worldwide 2011 (pdf), SHC, Werner Weiss & franz Mauthner, may 2011
- The Value of Concentrating Solar Power and Thermal Energy Storage, National Renewable Laboratory, 2010
- Understanding solar collectors, George Kaplan, 1985
- Global Solar Thermal Energy Council.
- So-Pro: European project on solar process heat
- European Solar Thermal Industry Association
- The European Alliance SolLab
- SolarPACES
- CSP- how it works
Meer:
- Zonne-energie maakt oliewinning goedkoper
- Open source energieproductie: de Solar Fire P32
- Hoeveel energie kost de productie van zonnepanelen?
- Waterwiel uit 19de eeuw efficiënter dan moderne hydraulische centrale
- Hernieuwbare energie op grote schaal: zijn er genoeg grondstoffen?
- Energie uit de woestijn: Hoe transporteren we de opgewekte elektriciteit?
- Windenergie kan slechts fractie van wereldwijde energieverbruik leveren
- Industriële windmolens: geschiedenis – en toekomst
- Duizend jaar fossiele brandstoffen: de vergeten geschiedenis van turf en steenkool
- Hoeveel olie kost de productie van olie? netto energie analyse
- Hernieuwbare energie op grote schaal: zijn er genoeg grondstoffen?
- Zit er te veel of te weinig olie in de grond? “peakoil” of “global warming”, wat is nu eigenlijk het probleem?
- Hoe milieuvriendelijk is de energiefiets?
——————————————————————————————————–
|
// http://pagead2.googlesyndication.com/pagead/show_ads.js |






Geef een reactie op jk Reactie annuleren